ECLI:NL:RBDHA:2026:29729

bewaring – overgedragen aan Kroatië – toegewezen vovo maar vrijwillig vertrokken – gronden – lichter middel – belangenafweging – beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Zwolle Bestuursrecht zaaknummer: NL26.56517 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiseres] , V-nummer: [V-nummer], eiseres, (gemachtigde: mr. J.M. Walther), en de minister van Asiel en Migratie, (gemachtigde: mr. G.J. Westendorp). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiseres is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vw . Eiseres is het niet eens met die maatregel. Zij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiseres een schadevergoeding moet worden toegekend. 1.1. Omdat de vreemdelingenbewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling van de maatregel van vreemdelingenbewaring zich in deze zaak tot de vraag of aan eiseres schadevergoeding moet worden toegekend. . In dit verband beoordeelt de rechtbank onder meer aan de hand van de beroepsgronden van eiseres of de tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring op enig moment voorafgaande aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. 1.2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft. Procesverloop 2. Met het bestreden besluit van 23 september 2026 heeft de minister aan eiseres de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld. 2.1. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiseres ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding. 2.2. De minister heeft op 25 september 2026 de maatregel van vreemdelingenbewaring opgeheven, omdat eiseres is overgedragen aan Kroatië. De gemachtigde van eiseres heeft vervolgens te kennen gegeven het beroep te handhaven voor wat betreft het verzoek om schadevergoeding. 2.3. De rechtbank heeft het beroep op 1 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister. Beoordeling door de rechtbank Gronden 3. De minister heeft aan eiseres de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening en een onderduikrisico bestaat. 3.1. In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiseres: a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt; d. in verband met haar aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige gegevens heeft verstrekt over haar identiteit, nationaliteit of de reis naar Nederland of een andere lidstaat; k. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en geen medewerking verleent aan de overdracht aan de lidstaat die verantwoordelijk is op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening; m. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en onmiddellijke overdracht of overdracht op zeer korte termijn noodzakelijk is ten behoeve van het realiseren van de overdracht binnen de termijn die geldt op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening na het akkoord van de lidstaat die verantwoordelijk is op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening; p. zich niet aan een of meer andere voor haar geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden; r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft; s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan. 3.2. Eiseres betwist de gronden met uitzondering van grond a en d. 3.3. De gronden a en d zijn voldoende om de maatregel van bewaring te dragen. Daarom kan worden aangenomen dat een risico op onderduiken aan het toezicht bestaat. Deze beroepsgrond slaagt daarom niet. Lichter middel en belangenafweging 4. Eiseres voert aan dat de minister met een lichter middel dan de maatregel van bewaring had kunnen volstaan, omdat eiseres psychisch kwetsbaar is en zij een partner in Nederland waardoor er geen onderduikrisico bestaat. Verder dient bij een te maken belangenafweging te worden betrokken dat eiseres niet geheel uitgeprocedeerd was op het moment dat zij in bewaring werd gesteld. Er liep nog een procedure. Uiteindelijk is er een verzoek om een voorlopige voorziening toegewezen, waardoor eiseres in vrijheid had moeten worden gesteld. Dat is niet gebeurd. Eiseres raakte in de war op het moment dat zij hoorde dat zij als de vlucht niet door zou gaan, teruggebracht zou worden naar het detentiecentrum. Dat wilde zij absoluut niet waardoor zij heeft ingestemd met een vrijwillige overdracht, terwijl zij in Nederland had mogen blijven. Door de overdracht is zij nu van haar partner gescheiden. 4.1. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht en voldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregelen dan de inbewaringstelling doeltreffend konden worden toegepast. De minister heeft bij de beoordeling van het lichter middel, onder meer, de gronden en de daarop gegeven toelichting en het gedrag van eiseres betrokken. Tevens is de psychische kwetsbaarheid van eiseres voldoende betrokken bij de beoordeling van het lichter middel en bij afweging die heeft geleid tot de overweging dat de maatregel van bewaring niet onevenredig bezwarend is . Verder is genoegzaam de door eiseres in Nederland verblijvende gestelde partner bij de beoordeling betrokken. Deze beroepsgrond slaagt daarom niet. 4.2. Voor wat betreft de stelling van eiseres dat er nog een procedure liep op het moment dat zij in bewaring is gesteld, overweegt de rechtbank dat deze stelling niet juist is. Eiseres had nog geen verzet ingediend tegen de (kennelijk) uitspraak van de rechtbank ten tijde van de inbewaringstelling op 23 september 2026. Dat maakt dat eiseres overgedragen kon worden aan Kroatië op het moment dat zij in bewaring werd gesteld. De dag na de inbewaringstelling op 24 september 2026 heeft eiseres verzet aangetekend tegen de uitspraak van de rechtbank. Vervolgens is op 25 september 2026 een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend en is dit verzoek een aantal uren voor de overdracht van eiseres aan Kroatië toegewezen. In tegenstelling tot wat eiseres heeft aangevoerd, behoefde de maatregel van bewaring niet te worden opgeheven op het moment dat de voorlopige voorziening werd toegewezen. Een toegewezen voorlopige voorziening is ‘slechts’ een tijdelijke belemmering voor overdracht. De maatregel van bewaring van eiseres mocht, ook met deze tijdelijke belemmering, onder dezelfde grondslag worden voortgezet tot door de rechtbank op het verzet was en is beslist. Na het toewijzen van de voorlopige voorziening kon eiseres daarom teruggebracht worden naar het detentiecentrum om aldaar te verblijven in afwachting van de behandeling van haar verzetprocedure. Eiseres wilde niet terugkeren naar het detentiecentrum en heeft er vervolgens zelf voor gekozen om vrijwillig te vertrekken naar Kroatië. Die keuze mag zij maken. Ook een te maken belangenafweging valt, gelet op het voorgaande, niet in het voordeel van eiseres uit. Deze beroepsgrond slaagt daarom niet. Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel? 5. Los van de door eiseres aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiseres verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan. Conclusie en gevolgen 6. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep ongegrond; - wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. W.B. Bruins, rechter, in aanwezigheid van D.K. Bloemers, griffier. Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Het beroep tegen een maatregel van bewaring wordt ook aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding. Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring aan eiser* een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw. Zie de overweging in de maatregel van bewaring onder “Medische en psychische gesteldheid”. Zie de overweging in de maatregel van bewaring onder “Suïcide uitingen”. Zie de overweging in de maatregel van bewaring onder “Familie in Nederland / Europa”. Vergelijk HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858.