Doorreis

Hublanden: waar verbleven asielzoekers voor ze Nederland bereikten?

Uit de uitspraaktekst is per zaak gehaald in welke derde landen de vreemdeling verbleef en hoe lang. Naast elk hubland staat hoe vaak de rechter het besluit van de IND in stand liet, met de noemer en het 95%-Wilson-interval erbij.

Hublanden: 0
Zaken met doorreis: 0
Beoordeelde zaken: 0
Basispercentage in stand: n.v.t.

Laden…

Doorreis afgezet tegen het vluchtverhaal

Wat dit cijfer niet zegt

Doorreis wordt in een uitspraak alleen genoemd als die voor het geschil relevant was. Zaken zonder vermelding kunnen wél een doorreis bevatten.
Dublin-zaken zijn procedureel van aard en drukken hun stempel op landen als Griekenland, Italië en Duitsland. Een hoog percentage "in stand" zegt daar meer over de Dublin-systematiek dan over de geloofwaardigheid van het relaas.
Correlatie is geen causaliteit: het verblijf in een hubland is geen verklaring van de uitkomst.
De oddsratio's en Cramérs V beschrijven samenhang binnen dit register, niet binnen alle asielaanvragen. Alleen betwiste zaken bereiken de rechter, doorreis wordt selectief vastgelegd en de duur is vaak geschat, dus de effectgroottes zijn ondergrenzen van onzekerheid, geen zuivere schattingen.
Er wordt niet gecorrigeerd voor meervoudig toetsen: bij tientallen hublanden valt een deel van de significante uitschieters toevallig zo uit.

Waarom dit percentage geen slagingskans van asielverhalen is

De noemer bestaat uitsluitend uit gepubliceerde rechterlijke uitspraken. Dat is geen aselecte steekproef uit alle asielbesluiten, maar het eindpunt van een reeks selecties: alleen dossiers waarin de IND intrekt of afwijst, waarin de vreemdeling beroep instelt, waarin de rechter uitspraak doet, en waarin die uitspraak ook daadwerkelijk op rechtspraak.nl wordt gepubliceerd. Publicatie is niet verplicht en gebeurt vaker bij zaken met principiële of afwijkende inhoud.

Gevolg: het percentage zegt iets over de uitkomst van gepubliceerde procedures binnen dit archetype, niet over de kans dat een willekeurig asielverhaal van dit type standhoudt. Verschillen tussen archetypen kunnen ook ontstaan doordat archetypen ongelijk vaak procederen of ongelijk vaak worden gepubliceerd.

Het Wilson-interval kwantificeert alleen de toevalsvariatie bij deze noemer. Het corrigeert niet voor selectiebias, en ook niet voor classificatiefouten in de AI-extractie van het archetype.