ECLI:NL:RBDHA:2025:28017

asiel. beroep ongegrond, opvolgende asielaanvraag. niet-ontvankelijk verklaard. nieuwe elementen niet relevant. gambiaanse nationaliteit. verklaringen borduren voort op wat in eerdere procedures is verklaard. problemen ervaren met andere familie vanwege homoseksuele gerichtheid. maar homoseksuele gerichtheid en problemen al in vorige procedure ongeloofwaardig.

RECHTBANK DEN HAAG Bestuursrecht zaaknummers: NL25.39337 (beroep) en NL25.39338 (voorlopige voorziening) uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen [eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser/verzoeker (hierna: eiser) (gemachtigde: mr. N. Birrou), en de minister van Asiel en Migratie, verweerder (gemachtigde: mr. M. Latul). Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de asielaanvraag van eiser en beoordeelt de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening van eiser. 1.1. Eiser heeft op 17 juli 2025 een opvolgende aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 14 augustus 2025 deze aanvraag in de algemene procedure niet-ontvankelijk verklaard. 1.2. De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 7 oktober 2025 op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van verweerder deelgenomen. Beoordeling door de rechtbank Waar gaat deze zaak over? 2. Eiser heeft de Gambiaanse nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 2000. Eiser heeft al meerdere aanvragen om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. 2.1. Eiser heeft op 17 juli 2025 een opvolgende asielaanvraag ingediend. Die aanvraag ligt ten grondslag aan het huidige bestreden besluit. Verweerder heeft deze aanvraag niet-ontvankelijk verklaard omdat eiser geen nieuwe elementen of bevindingen heeft aangevoerd die relevant kunnen zijn bij de beoordeling van zijn aanvraag. De verklaringen van eiser in het gehoor opvolgende aanvraag borduren voort op wat eiser in eerdere procedures heeft verklaard, namelijk de problemen die hij heeft ervaren met de familie van [naam] wegens zijn homoseksuele gerichtheid. De homoseksuele gerichtheid en de problemen als gevolg van de gestelde relatie met [naam] zijn in de eerdere asielprocedure al ongeloofwaardig geacht. Wat vindt eiser in beroep? 3. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit. Hij voert aan dat verweerder ten onrechte de nieuwe feiten irrelevant acht. Eiser vindt dat de nieuwe feiten zelfstandig behandeld moeten worden in de procedure. Ook voert eiser aan dat hij bij terugkeer naar Gambia een reëel risico loopt op schending van artikel 3 EVRM. Verweerder heeft nagelaten te toetsen aan artikel 5 Terugkeerrichtlijn. Concluderend voert eiser aan dat het bestreden besluit ondeugdelijk is gemotiveerd, onzorgvuldig is voorbereid en in strijd met Europees recht en richtlijnen. Wat is het oordeel van de rechtbank? 4. De rechtbank beoordeelt of verweerder de aanvraag van eiser niet-ontvankelijk kon verklaren. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser. De rechtbank geeft eiser geen gelijk. Hieronder legt de rechtbank dat uit. Heeft verweerder de aanvraag niet-ontvankelijk mogen verklaren? 5. Verweerder heeft getoetst of de aanvraag ontvankelijk is aan de hand van twee fases. In de eerste fase heeft verweerder beoordeeld of de aangevoerde elementen van eiser nieuw zijn. In de tweede fase heeft verweerder beoordeeld of de nieuwe elementen die zijn aangevoerd vervolgens ook relevant zijn. 5.1. De rechtbank overweegt dat verweerder zich in de eerste fase op het standpunt heeft mogen stellen dat er sprake is van nieuwe bevindingen in het asielrelaas van eiser. Eiser heeft aan zijn eerdere asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij problemen heeft wegens zijn homoseksuele gerichtheid. Eiser stelt een relatie te hebben gehad met [naam] en ondervindt hierdoor problemen met de familie van [naam]. Eiser heeft in het gehoor opvolgende aanvraag verklaard dat hij na de eerdere procedures zijn vader telefonisch heeft gesproken en dat zijn vader hem heeft verteld dat hij in 2024 bedreigingen van de familie van [naam] heeft ontvangen en dat zij een steen tegen het hoofd van het broertje van eiser hebben gegooid. Ook heeft de familie van [naam] gedreigd om het huis van eisers vader in brand te steken. 5.2. De rechtbank overweegt dat verweerder zich in de tweede fase op het standpunt heeft mogen stellen dat dit nieuwe element als niet relevant mocht worden bevonden. De verklaringen van eiser in zijn gehoor van 24 juli 2025 komen voort uit de problemen waar hij in eerdere procedures over heeft verklaard. Echter zijn deze problemen in de vorige procedures ongeloofwaardig geacht. Deze conclusie is in rechte vast komen te staan met de uitspraken van deze rechtbank van 12 oktober 2021 en 10 juli 2025. De aanleiding van de problemen is ongeloofwaardig geacht en hierdoor is het niet mogelijk dat hier andere elementen uit voortvloeien. De stelling van eiser dat de nieuwe feiten zelfstandig beoordeeld moeten worden en niet enkel irrelevant kunnen zijn omdat ze voortbouwen op een eerder ongeloofwaardig bevonden relaas verandert het oordeel van de rechtbank dan ook niet. Dit geldt ook voor het standpunt van eiser dat verweerder in strijd handelt met artikel 9 Kwalificatierichtlijn. Het enkel aandragen van nieuwe gevolgen kan niet leiden tot een ander oordeel over de oorzaak van die gevolgen. 5.3. Verweerder heeft de aanvraag van eiser niet-ontvankelijk mogen verklaren, nu de verklaringen geen aanknopingspunten bieden die zouden kunnen leiden tot een herziening van eerdere onderdelen in de vorige procedures van eiser. Heeft verweerder een terugkeerbesluit en inreisverbod mogen opleggen? 6. Gelet op het voorgaande hoefde verweerder in eisers betoog geen aanleiding te zien om het terugkeerbesluit en inreisverbod niet te handhaven. Ook zijn er in deze procedure geen indicaties naar voren gekomen dat de terugkeer van eiser zal leiden tot een schending van artikel 3 EVRM. Conclusie en gevolgen 7. Verweerder heeft de aanvraag van eiser niet-ontvankelijk mogen verklaren. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. 8. Omdat op het beroep is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor het treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. 9. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. M.M. Meijers, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. J.L. Maats, griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak op het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen een week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen hoger beroep of verzet open. Op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Gehoor opvolgende aanvraag van 24 juli 2025. Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Richtlijn 2008/115/EG. Artikel 9 Kwalificatierichtlijn . 7 april 2021 Uitspraak van 12 oktober 2021 van de Rechtbank Den Haag (zaaknummer: NL21.14598) en uitspraak van 10 juli 2025 van de Rechtbank Den Haag (zaaknummer: NL25.8782)