ECLI:NL:RVS:2026:5995

Bij besluit van 10 maart 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

BRS.26.004980 en BRS.26.004992 ECLI:NL:RVS:2026:5995 Datum uitspraak: 9 oktober 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 11 september 2026 in zaak nr. NL26.14923 in het geding tussen: [appellant] en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 10 maart 2026 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 11 september 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1. De termijn voor het instellen van hoger beroep liep tot en met 18 september 2026. U heeft bij brief van 18 september 2026 hoger beroep ingesteld en verzocht om een nadere termijn voor het indienen van gronden. Die mogelijkheid biedt de Nederlandse wet (de Vw 2000) niet. U moet binnen de hogerberoepstermijn ook de gronden indienen en dat heeft u niet gedaan. Omdat u daardoor niet heeft uitgelegd waarom de uitspraak van de rechtbank volgens u niet juist is, kan de Afdeling geen inhoudelijk oordeel geven over het hoger beroep (artikel 85 van de Vw 2000). Er doen zich in uw geval geen Bahaddar-omstandigheden voor als bedoeld in de uitspraak van de Afdeling van 22 juni 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1664, die maken dat uw hoger beroep toch inhoudelijk moet worden behandeld omdat u een onmiskenbaar risico loopt op onmenselijke behandeling. 2. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk. De voorzieningenrechter van de Afdeling wijst het verzoek om voorlopige voorziening daarom af. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra- Peeters, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van L.W. Lagaaij LLM, griffier. De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen w.g. Lagaaij griffier Uitgesproken in het openbaar op 9 oktober 2026 915-1163