Iran

Het typische asielrelaas van Iraanse asielzoekers die de rechter bereiken, draait veelal om geloofsafval, bekering tot het christendom of atheïsme, soms gecombineerd met politieke oppositie, LHBTI-oriëntatie of persoonlijke conflicten. Betrokkenen stellen in Iran of na aankomst in Nederland afstand te hebben genomen van de islam en zich te hebben bekeerd, dan wel actief te zijn geworden binnen een protestbeweging of kerkelijke gemeenschap. Een aanleiding voor de uitreis is vaak een vermeende of gevreesde inval door de autoriteiten of de Sepah, een oproep voor de rechtbank, of ontdekking van de geaardheid of geloofsafval door familieleden. Aanvragers beweren dat zij bij terugkeer naar Iran ernstige risico's lopen op vervolging of een mensonterende behandeling door het regime of naasten. De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) stelt zich in veel gevallen op het standpunt dat het asielrelaas ongeloofwaardig is. De IND wijst daarbij op een gebrek aan diepgang en persoonlijke beleving in de verklaringen over de bekering, de afvalligheid of de seksuele gerichtheid. Ook concludeert de dienst geregeld dat documenten inconsequent zijn, uitreis probleemloos verliep, of dat verklaringen onderling tegenstrijdig en algemeen blijven. In specifieke gevallen trekt de dienst vergunningen in wegens het afleggen van valse verklaringen via tussenpersonen, of past zij de uitsluitingsgrond van artikel 1(F) toe vanwege werkzaamheden voor de Sepah.

Deze beschrijving is samengesteld uit de geclassificeerde uitspraken in deze groep en gaat over zaken die de rechter bereikten, niet over alle asielaanvragen. Het is een beschrijving van wat in dossiers terugkeert, geen oordeel over de oprechtheid van individuele verhalen. Gegenereerd op 26-7-2026 met google/gemini-3.6-flash.