ECLI:NL:RVS:2025:3060

Bij besluit van 21 januari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

202501247/1/V3. Datum uitspraak: 7 juli 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 24 februari 2025 in zaak nr. NL25.3311 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 21 januari 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 24 februari 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. H.L.M. Janssen, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld. De minister heeft op verzoek van de Afdeling een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Appellant heeft een nader stuk ingediend. Overwegingen 1.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht overwogen dat een taalanalyse geen wezenlijke bijdrage kan leveren aan het vaststellen van de herkomst en nationaliteit van appellant. De minister heeft zich in haar schriftelijke uiteenzetting hierover terecht op het standpunt gesteld dat de omstandigheid dat er dialectverschillen binnen het Tigrinya bestaan, niet automatisch betekent dat een taalanalyse zinvol is. Voordat een taalanalyse tot betrouwbare resultaten kan leiden, moet namelijk worden onderzocht of er sprake is van een taalonderscheid dat redelijk samenvalt met de staatkundige grenzen die voor het asielbesluit relevant zijn. Er bestaat echter geen eenduidig beeld van dialectkenmerken die iemand binnen of buiten de grenzen van Eritrea kunnen plaatsen. 1.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 2.       Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.J.W.P. van Gastel, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.C.M. van Trappen, griffier. w.g. Van Gastel lid van de enkelvoudige kamer w.g. Van Trappen griffier Uitgesproken in het openbaar op 7 juli 2025 985